Sercu bliski Beskid Niski

Forum portalu www.beskid-niski.pl
Dzisiaj jest 20-09-2019 05:04

Strefa czasowa UTC+01:00





Nowy temat  Odpowiedz w temacie  [ Posty: 15 ] 
Autor Wiadomość
Post: 31-12-2012 12:26 
Offline

Rejestracja: 25-04-2009 07:26
Posty: 1215
Dawno już nie robiłem żadnej wycieczki. Owszem, były przejścia na spotkaniu MBN, był jakiś krótki wyskok na Banię Szklarską ale to wszystko nie to, nie było takiego planowania, szukania informacji i oczekiwania - nie miałem żadnej koncepcji na BN. Parę dni przed świętami zaczęło mi po głowie plątać się hasło "Jaga-Kora". Spojrzałem na mapę i wyglądało to naprawdę niegłupio. Wprawdzie nie byłem w stanie ze względu na krótki dzień i kłopoty z transportem zrobić całej tej trasy od Jasiela ale i ten kawałek, który planowałem zaczynał mnie cieszyć.
Dwa tygodnie wcześniej byłem na Bani Szklarskiej i zapamiętałem spore ilości śniegu, jednak międzyczasie odwilż zrobiła swoje i chodząc z psem na spacer patrzyłem na prawie bezśnieżne Przymiarki. Poza tym parę dni przed datą wycieczki w prognozach pokazał się wyż, co skutkowało sporym zjazdem temperatury - z piątku na sobotę było ok. -10st. Liczyłem, że pozwoli to poruszać się po skorupie zmrożonego śniegu, bo najbardziej obawiałem się lasów i zalegającego tam białego dodatku zimy.
W każdym bądź razie w sobotę pakuję się do autobusu, z którego po dogadaniu z kierowcą wysiadam jeszcze w półmroku pod lasem Szachty. Jest zimno, pierwsze 2 km robię bardzo szybkim marszem aby się rozgrzać. Idę drogą leśną ostrzeżony, że jestem pod obserwacją -uśmiecham się do budek lęgowych aby dobrze wyjść na zdjęciach. Na drodze prawie nie ma śniegu, idę szybko prawie nie wypatrując znaków szlaku, bo przecież tu się nie zgubię. Oznaczenie szlaku jest specyficzne, IMHO trochę przekombinowane, kotwica i biegnący dookoła jej napis powodują, że kolory te zlewają się patrząc na nie z większej odległości i nieraz myślałem, że to jakieś oznaczenia leśników.
Kłopoty zaczynają się przy zejściu w dolinę Polan Surowicznych. Droga ma tam spory spadek i na dodatek cała pokryta jest lodem z topniejącego parę dni wcześniej śniegu - po prostu szklana góra. Staram się iść poboczami ale tam również można się przejechać na zmrożonej skorupie śniegowej. Powoli udaje się zejść bez upadku do doliny, przechodzę przez strumień i pierwsza zagadka - nie widzę w którą stronę szlak prowadzi :-( Mam w planach odwiedzenie dzwonnicy więc udaję się w tym kierunku i dopiero po pewnym odcinku widzę ponownie oznaczenia szlaku. Przechodzę koło Chałupy Elektryków, niektóre okiennice są otwarte ale nie widać dymu z komina więc pewnie nie ma nikogo. Po chwili już jestem przy dzwonnicy, nie zabawiam tam długo i ruszam w kierunku Polańskiej. Przechodząc koło Chałupy widzę umieszczoną na niej tabliczkę szlaku. Czeka mnie pokonanie największego przewyższenia na mojej trasie, polami idzie się bardzo dobrze - przeważnie po zmrożonym śniegu gdzie w ogóle się nie zapadam. Na polach brak oznaczeń szlaku ale przy letnim wypasie bydła pewnie by się drągi z tabliczkami kierunkowymi nie uchowały. Szlak znajduję przy pewnej charakterystycznej sośnie gdzie ponownie wita mnie szlak i stąd już zaczyna się najostrzejszy fragment podejścia. W śniegu widzę wielkie, niewyraźnie już jednak ślady. Tłumaczę sobie, że to ślady kopyt końskich ale jak je widziałem również między takimi krzakami że koń musiałby na kolanach pod nie wchodzić to zaczynam w tego konia wątpić. Zdjęcia podobnych śladów dał kolega na FB z opisem że pozostawił je misiek - dobrze, że podczas wędrówki za bardzo nad tymi śladami nie rozmyślałem ;)
Z podejścia pięknie widać pasmo graniczne, Biskupi Łan - często się zatrzymuję robiąc zdjęcia a w rzeczywistości łapiąc oddech. Na Polańskiej byłem podczas majowej wędrówki, trafiłem wówczas na inwersję i tak po cichutku liczyłem że tym razem również się uda - i rzeczywiście :-) Wpierw ze wschodniego stoku zobaczyłem Bieszczady - zapowiada się dobrze, ale najważniejszy widok mógł być dopiero ze szczytu. Zawsze ok. 200m przed szczytem gubiłem ścieżkę i na szczyt dochodziłem na przełaj przez krzaczory. Tym razem liczyłem na to że Jaga wyprowadzi mnie lepszą drogą, jednak w paru miejscach również gubię szlak, mocno pomocne w jego odnajdywaniu są malowane jaskrawo pomarańczową farbą oznaczenia tymczasowe, bo właściwe oznaczenia malowane przeważnie tak, że widoczne są dopiero jak się koło nich przechodzi, czasami wystarczyło by wybrać rosnącego tuż obok buka zamiast malować na brzozie. W każdym bądź razie szlak wyprowadza mnie pod szczyt i stamtąd pierwsze co próbuję zobaczyć jeszcze przez gałęzie to czy widać Tatry. Są!!! Piękne, bardzo dobrze widoczne. Zrzucam plecak i tak podziwiając widok mimo nieprzyjemnego wiatru pozwalam sobie zmarnować dobre pół godziny. Daję cynk do Machoney-a ale nic się nie odzywa - pewnie jeszcze śpi :-) W końcu ruszam dalej, przed sobą mam jeszcze dwa leśne odcinki i trochę się obawiam by słońce nie zmiękczyło śniegu bo do tej pory szło się bardzo dobrze. Na wiosnę idąc w kierunku Jawornika z Polańskiej zszedłem na krechę do drogi, której wsp. oznaczyłem sobie z Geoportalu. Teraz idę szlakiem, na tym odcinku oznaczenia znajduję prawie bez trudu, czasami tylko przydatne są te pomarańczowe. Schodzę na przełęcz i zaczynam podejście pod grzbiet Jawornika. Tuż przed tym grzbietem gubię oznaczenia (myślę, że to z powodu malowania znaków tylko na "czole" drzewa a ja akurat byłem po niewłaściwej stronie), pamiętam jednak, że po dojściu do drogi prowadzącej grzbietem na wiosnę widziałem buka z pomarańczowym napisem "Polany" i udaję się w tym kierunku. Po chwili go znajduję, skręcam w lewo w kierunku szczytu Jawornika. Przed szczytem mam następne kłopoty ze szlakiem. W tym miejscu drogi rozdzielają się - wg mapy jedna prowadzi przez szczyt a druga trawersuje zbocze od wschodu. Obie wychodzą z lasu nad Wisłoczkiem prawie w jednym punkcie. Oznaczeń nie widzę więc wybieram drogę trawersującą bo wydaje mi się rozsądniejsza. Jednak gdy nadal znaków nie widzę postanawiam na przełaj dojść do tej pierwszej, co przy marszu po zmrożonej skorupie nie jest trudne. Jednak jeszcze przed jej osiągnięciem trafiam na drogę nieoznaczoną na mapie i odnajduję znów szlak. Droga prowadzi dość ostro w dół by po chwili wyprowadzić na pola nad Wisłoczkiem. Tu tabliczki szlaku przybite do kołków drewnianych, jednak czasami pokazują tylko jeden kierunek. Na przełęczy jedna z tabliczek już ułamana, psioczę trochę na wandali ale dopiero przy drugiej takiej ułamanej przychodzi mi do głowy, że to jednak sprawka wiatru.
Na drodze z przełęczy leży jeszcze dużo śniegu, idę równolegle polem co chwilę zerkając w bok czy czasem stąd nie zobaczę Tatr. W końcu niedaleko ponownego wejścia w las widzę je. Rozsiadam się znów kontemplując widoki - zobaczyć z dwóch różnych miejsc w ciągu jednego dnia to spory sukces.
Z pewnej zimowej wędrówki miałem złe wspomnienia z podejścia z Rymanowa Zdroju na Przymiarki - za dużo było śniegu a za mało sił - i w związku z tym koniec tej wycieczki był planowany w Rymanowie. Teraz jednak w głowie zaczyna kiełkować myśl, aby jeszcze pokusić się o zobaczenie po raz trzeci Tatr właśnie z Przymiarek. Dodatkowym argumentem jest właśnie odebrany telefon od Machoney-a, który zapowiedział się na Przymiarkach, choć ciężko nam jeszcze ustalić godzinę spotkania - czeka mnie jeszcze jeden leśny odcinek a robi się coraz cieplej.
Wchodzę na drogę prowadzącą w stronę kurierskiej/wilczej kapliczki. Na drodze śniegu prawie w ogóle nie ma i już po chwili jestem przy kapliczce. Tu szlak skręca w las, warunki do marszu się pogarszają. Warstwa śniegu jest mniejsza, nie tak zmrożona i trzeba więcej sił i kombinacji którędy iść aby się nie zapadać. Tu też rozbawił mnie widok namalowanych znaków na trzech kolejnych jodłach w odległości pewnie z 5m jeden od drugiego ;) W końcu wychodzę na pola nad Wołtuszową, idę pod znajdującą się tam kapliczkę i zalegam na ławce. Pies widząc to od razu znajduje się przy mnie domagając się kolejnej, trzeciej już buły. Po chwili pojawiają się kuracjusze, psa biorę na smycz i schodzę w stronę cerkwiska. Ze względu na wzmagający się ruch turystyczny porzucam szlak kurierski i początkowo ścieżką zdrowia a później koło Milenijnego Krzyża schodzę do Deszna. Stamtąd zielonym (może wreszcie uda mi się zebrać ślad jego przebiegu?) udaję się w kierunku Przymiarek. Początkowo wyciąga mnie pies ale jemu napęd również szwankuje na płatach lodu. Gdzieś na podejściu odbieram telefon, Machoney zapowiada się na Przymiarkach, sprawdzam czas i ze względu na spory zapas zwalniam psa z obowiązku holowania, co za niedługo zaskutkowało przestraszeniem turysty. Chwilę z tym turystą rozmawiam, potwierdza, że Tatry z Przymiarek widać a więc na darmo Machoney-a nie wyciągnąłem. Po wyjściu na pola pozwalam sobie jeszcze na odpoczynek z widokiem na Zamczyska i sanatorium Zimowit. Ruszam dalej i znów gubię szlak - jest jakoś inaczej poprowadzony niż myślałem a już zupełnie inaczej niż na mapie Compass-u. Nic to, może za trzecim razem się uda?
Na Przymiarkach tylko łaty śniegu, ciekawość pcha mnie coraz szybciej (a może to pies, którego ze względu na większe prawdopodobieństwo spotkania z ludźmi znów wziąłem na smycz?) i w końcu jestem na grzbiecie - oczywiście że są Tatry - po raz trzeci :-) Po chwili spotykam również Machoney-a. Przyjechał z małżonką, a że to ona wzięła na siebie obowiązki kierowcy więc my we dwóch pozwalamy sobie uczcić okazję wspólnego spotkania przy tak pięknych widokach. W planach miałem zejście do Iwonicza ale proponują mi podwózkę a i okazja jest by zobaczyć co tam z cerkwią w Bałuciance więc korzystam z ich propozycji i tak udało mi się szybko i przyjemnie zakończyć wędrówkę sporo przed zmrokiem.
Cała wędrówka była również okazją do testów nowego obiektywu - dzięki HM ;)

Zdjęcia


Na górę
Post: 31-12-2012 14:25 
Offline

Rejestracja: 27-03-2010 22:42
Posty: 28
Dziękuję Ci za tą relację. Miło się czyta Twoje sprawozdania z wypraw. Te Bieszczady, Tatry z 3 różnych miejsc super się ogląda. Gratulacje naprawdę.

Co do zdjęcia "Jeszcze nie wiem co ale zapowiadało dalekie widoki..." podaj mi współrzędne skąd robiłeś zdjęcie to zrobię symulacje i się dowiemy co to za góry (po cichu podejrzewam co to jest)
A na zdjęciu "Nie wiem co to ale dziwnie wyglądało" utrwaliłeś miraż inwersyjny gratulacje :)

_________________
http://piotrg.com.pl/


Na górę
Post: 31-12-2012 14:56 
Offline

Rejestracja: 07-02-2007 18:51
Posty: 677
Cudne zdjęcia Dlugi!
Relacja takoż :-)
Nie rozumiem tylko tej fascynacji Tatrami. :roll: Ani ładne, ani ciekawe...


Na górę
Post: 31-12-2012 16:32 
Offline

Rejestracja: 25-04-2009 07:26
Posty: 1215
Piotrekk pisze:
Co do zdjęcia "Jeszcze nie wiem co ale zapowiadało dalekie widoki..." podaj mi współrzędne skąd robiłeś zdjęcie to zrobię symulacje i się dowiemy co to za góry (po cichu podejrzewam co to jest)

N49 27 44.8 E21 52 24.7 robione na południowy zachód. Już wiem, że widać tam m.in. Kloptaňe - 105km :-) Ale jeśli możesz zrób opis szczytów - bardzo fajnie to robisz. Albo powiedz jak się to robi :-)

humanitas pisze:
Nie rozumiem tylko tej fascynacji Tatrami. :roll: Ani ładne, ani ciekawe...

Nie rozumiesz bo to nie jest fascynacja Tatrami. Ważne, że widziało się je z Beskidu Niskiego :-)


Na górę
Post: 01-01-2013 13:23 
Offline

Rejestracja: 31-08-2012 20:59
Posty: 309
Długi,

serdeczne dzięki za relację i świetne zdjęcia. Dostałem od nich ataku emigranckiej nostalgii przed 13:00, więc nie wypada się nawet napić; jedyne co mnie pociesza, to perspektywa planowanej wyprawy w BN na przełomie lutego i marca - mam nadzieję, że będzie dość śniegu, a nie deszczu :)

Szlak Jaga-Kora na mapce, którą zaznaczyłeś namalowany jest przez profesjonalnie Ciebie, czy też można już dostać jakąś zaktualizowaną mapę? (chyba się łudzę, bo o ile mogę w tej rozdzielczości dostrzec, nie ma tam zaznaczonej nowej asfaltowej drogi z Polan Surowicznych...)


Na górę
Post: 01-01-2013 14:16 
Offline

Rejestracja: 01-11-2010 16:15
Posty: 19
Lokalizacja: Rajec
Długi rewelacja!! Teraz to już chyba na DO nie popuszczą takich zdjęć "taterskich" i z Polańskiej i dalej... No cudo! Aże szkoda ogromna, że teraz ja nie w naszym beskidzie tylko na nizinach... I najdalsza u mnie obserwacja z poziomu ziemi to kominy EC Połaniec- tylko 30 km. Lepiej zamilknąć w zadumie...

_________________
margu zawsze Niski


Na górę
Post: 01-01-2013 17:53 
Offline

Rejestracja: 27-03-2010 22:42
Posty: 28
Symulacja do Twojego zdjęcia tutaj : http://img827.imageshack.us/img827/2153/dugi.jpg

Ja robię symulację w Kashmirze 3D. Program jest trudny w obsłudze, trzeba mieć mapy, szczyty etc.
Dużo prostszy ale o podobnych możliwościach jest symulator terenu online http://www.udeuschle.selfhost.pro/panoramas/makepanoramas_en.htm który szczerze polecam ;)

_________________
http://piotrg.com.pl/


Na górę
Post: 01-01-2013 18:57 
Offline

Rejestracja: 25-04-2009 07:26
Posty: 1215
turpin pisze:
Szlak Jaga-Kora na mapce, którą zaznaczyłeś namalowany jest przez profesjonalnie Ciebie, czy też można już dostać jakąś zaktualizowaną mapę? (chyba się łudzę, bo o ile mogę w tej rozdzielczości dostrzec, nie ma tam zaznaczonej nowej asfaltowej drogi z Polan Surowicznych...)

Mapka z przebiegiem trasy robiona przeze mnie na podkładzie mapy Compass-u (stąd logo - taka umowa ;) ). W tym roku Compass ma wydać zaktualizowaną wersję mapy BN - nie wiem czy także droga ta będzie zaznaczona.
Przy planowaniu trasy korespondowałem przez FB z wykonawcami trasy, ale trasa w sumie jest łatwa, o ile trochę choć orientuje się gdzie się jest. Już gdzieś pisałem - nie jest to trasa dla turysty, który zobaczy oznaczenia i będzie chciał tylko się ich trzymając wędrować.
Jak już chłopaki na forum pisali - jest wydana mapka tej trasy - coś w ten deseń.
Jest też taka mapka - ale to w sumie bez znaczenia, naprawdę nie musi być super aktualna mapa ;)
eqlog pisze:
Teraz to już chyba na DO nie popuszczą takich zdjęć "taterskich" i z Polańskiej i dalej... No cudo!

Jak się ogarnę to poślę, ze wstępnych rozmów data publikacji - koniec stycznia...
eqlog pisze:
Aże szkoda ogromna, że teraz ja nie w naszym beskidzie tylko na nizinach...

Po to jest internet abyś/cie się choć na chwilę przenieśli.
Piotrekk pisze:
Symulacja do Twojego zdjęcia tutaj : http://img827.imageshack.us/img827/2153/dugi.jpg

Thx Piotrze, właśnie korzystałem z tej strony do tworzenia panoram i z niej rozczaiłem co na tym zdjęciu jest. Bardzo dobra strona, bo od razu podaje również odległości do szczytów.


Na górę
Post: 01-01-2013 21:58 
Offline

Rejestracja: 14-03-2011 19:34
Posty: 14
Spoko zdjęcia, a jakim obiektywem robione, można wiedzieć??


Na górę
Post: 02-01-2013 08:19 
Offline

Rejestracja: 25-04-2009 07:26
Posty: 1215
Pentax FA 1:4-5.6 28-105mm
Wcześniej kupiłem Sigmę 18-200 aby mieć taki sam zakres jak w poprzednim kompakcie, ale Sigma okazała się porażką na max ogniskowej - rozdzielczość tragicznie niska.


Na górę
Post: 04-01-2013 05:32 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: 05-11-2009 09:22
Posty: 262
Lokalizacja: Uście Gorlickie
Super relacja. Ile Twoja trasa ma km i jak długo zajęło Ci przejście?
Pozdrawiam
Lukasz

_________________
Drzewo jest mocą, która powoli wznosi się ku niebu- Antoine de Saint-Exupéry Dębowy Jar


Na górę
Post: 04-01-2013 07:41 
Offline

Rejestracja: 25-04-2009 07:26
Posty: 1215
Trasa miała coś ponad 20km, przejście trochę ponad 7h. Najbardziej obawiałem sie śniegu, okazało się że bezpodstawnie ;)


Na górę
Post: 04-01-2013 20:41 
Offline

Rejestracja: 22-11-2009 20:33
Posty: 100
Dodam trochę dziegciu. Dlaczego od Woli Wyżnej do rezerwatu nie ma malowanych żadnych znaków?
Od Niżnej do Wyżnej jest ich dużo a później jakby wcale. Fakt,że na drodze ciężko się zgubi ale trochę dziwnie to wygląda.


Na górę
Post: 04-01-2013 22:30 
Offline

Rejestracja: 25-04-2009 07:26
Posty: 1215
Właśnie dlatego pisałem "...nie jest to trasa dla turysty, który zobaczy oznaczenia i będzie chciał tylko się ich trzymając wędrować." Również zauważyłem, że na drogach o w miarę jasnym przebiegu (niestety nie zimą gdy zawiane są śniegiem) nieczęsto są oznaczenia. Sporo ich za to było na Polańskiej i wystarczyła by taka częstotliwość, ale jakby malowane były tak, aby widać je było dla idących i w jedną i w drugą stronę. Parę innych kluczowych miejsc do gęstszego oznakowania też by się znalazło.
Ale z tego, co wiem od osoby zaangażowanej w tę inicjatywę - na wiosnę mają co nieco poprawić, m.in. wymienić tabliczki kierunkowe, bo te jak widać nie są na tyle wytrzymałe na beskidzko-niskie warunki ;)


Na górę
Post: 06-08-2014 12:39 
Offline

Rejestracja: 10-05-2011 15:36
Posty: 530
Lokalizacja: słupsk
Korzystając z tego, że czasem siedzieć muszę po parę godzin w domu, przeglądam na forum wszelakie relacje z BN, niektóre po raz pierwszy, niektóre, jak ta Dlugiego, powtórnie.
Według mnie właśnie ta- z pod lasu Szachty do Bałucianki (Nie taka Jaga straszna)- jest relacją nr 1 z całej zawartości, historii forum, zarówno część foto, jak i ta pisana!
Gratuluję i zazdroszczę. Wstyd mi będzie przy takim profesjonalizmie coś amatorskiego zamieszczać.
Czytając relację po raz pierwszy już byłem nią poruszony. Teraz, powróciwszy do niej, piszę jak ją oceniam.

Do Decydentów forumowych: może jakiś konkurs na na najciekawszą relację w skali roku?

W temacie "JAGI- KORY". Spore odcinki w tym roku przeszedłem, nie dla samego szlaku, tylko przy okazji, wędrując tu i ówdzie. Trochę mylnych miejsc jest, ale jak pisałeś, nie jest to trasa dla tych co sztywno trzymają się szlaków. Ja idąc z Wołtuszowej na pd., po wejściu w las zboczyłem z rzadkich znaków i poniosło mnie gdzieś na pd.wsch. do szlaku czerwonego, blisko miejsca, gdzie schodzi on do Wisłoczka. Nie robię z takiego zgubienia tragedii, zwłaszcza, gdy chodzę sam. Lubię takie zagubienia, penetracje bezdroży, "PRZEDZIERKI BEZŚCIEŻAMI" (moje określenie). Wróciwszy w górę Wisłoczkiem do szlaku, doszedłem do miejsca, gdzie w lesie wypłaszcza się i szlak skręca w lewo na szczyt Jawornika. Ja skręciłem w prawo, lekko, dalej ostro w dół. Spenetrowałem tamte, dotąd nie znane mi rewiry (ok. 1 godz), trafiłem na szeroką drogę- jak nartostrada, schodziła gdzieś na zach, nie wiem dokąd ( przypuszczam, że doszedłbym do serpentyn nad Królikiem Polskim, może ktoś nią chodził?), bo zawróciłem na Jawornik. Tam opuściłem "J-K", powłóczyłem się trochę, w sumie na Banię Szklarską i dalej do Lubatowej.
Fajnie było w tamtym rejonie bez JAGI- KORY. Teraz jest, jak jest. Określiłbym: dostępniej. Beskid Niski jest dla wszystkich, nie tylko dla osobników takich jak ja, lubiących pustkowie, dla których szlaki mogą nie istnieć .


Na górę
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
Nowy temat  Odpowiedz w temacie  [ Posty: 15 ] 

Strefa czasowa UTC+01:00


Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 2 gości


Nie możesz tworzyć nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów

Szukaj:
Przejdź do:  
cron
Technologię dostarcza phpBB® Forum Software © phpBB Limited
Polski pakiet językowy dostarcza Zespół Olympus.pl